marca 05, 2018

Czy dziwna? Recenzja książki "Dziwna i taki jeden" - Meagan Brothers

Cześć!
Jest weekend a ja siedzie przy laptopie i piszę dla was recenzję. Ostatnio zauważyłam, że pisze strasznie krótkie recenzję, tym razem postaram się by była dłuższa. A więc zapraszam was :) 





Opis: 
Lula i Rory są najlepszymi przyjaciółmi. Chodzą do tej samej szkoły, uwielbiają "Autostopem przez galaktykę", a po lekcjach pasjami oglądają serial "Z Archiwum X". Oboje czują, że odstają do reszty nastolatków. Łączy ich także trudna sytuacja rodzinna: mama Rory'ego pije, z kolei mama Luli odeszła dawno temu, zostawiając po sobie tylko kilka książek o aktorstwie. Wiedzą o sobie wszystko, do czasu gdy Lula odkryje, że Rory nie wspomniał jej, że wstąpił do drużyny futbolowej, a przede wszystkim o swoim romansie z dużo starszym od siebie szefem, Andym. I to właśnie wtedy, gdy Lula zaczynała myśleć, że czuje do Rory'ego coś więcej...
Nie wiedząc, kim jest bez najlepszego kumpla i kwestionując własną tożsamość seksualną, dziewczyna znika z miasteczka i wyrusza na poszukiwanie długo niewidzialnej matki. Nawet nie wie, co przyniesie ta nieoczekiwana podróż...

Od tej książki oczekiwałam naprawdę dużo! Byłam pewna, że się wzruszę, popłacze ze śmiechu oraz będę w szoku. Książka spełniła połowę swojego zadania. Zaczynając książkę od razu spodobał mi się styl pisania autorki, lekkie pióro sprawiło, że poczułam się jak główna bohaterka. No dobra może teraz według was lekko przesadziłam, jednak to jest tylko i wyłącznie moja opinia. 

Zaczynając od fabuły. Spodziewałam się czego lepszego. Oczywiście nie byłam pewna co spotka mnie w środku. Na początku książka mnie wciągnęłam i nie mogłam się oderwać, a z czasem książka wydawała mi się nudna i bez jakiegokolwiek sensu. Gdy zobaczyłam, że autorka porusza temat LGBTQ ucieszyłam się. Przeczytałam pierwszą książkę i nie znam żadnej innej, która by mówiła o takiej orientacji. Potrzebujemy tego, ponieważ Polska nie jest krajem tolerancyjnym i tego mi właśnie w nim brakuje. Więcej książek, więcej poruszanych tego typu tematów a uwierzcie, że będziemy się powoli zmieniać. Tylko trzeba dać sobie szanse. Zboczyłam troszkę z tematu, przepraszam, już wracam na właściwy tor. Bardzo podobało mi się to, że Lula była od czegoś uzależniona. Rzadko czyta się książki w których główna bohaterka ma jakieś uzależnienia ( nie wspominam tutaj o narkomani lub innych uzależnieniach, myślę tutaj o tych lepszych) 

Główna bohaterka, nie wiedziała czego chce od życia. Była przekonana, że wie co chce robić w życiu , a tak naprawdę chciała zatopić się pod ciepłym kocykiem ze swoim najlepszym przyjacielem i oglądać swój ulubiony serial. Bardzo chciała poznać swoją matkę, strasznie ją to bolało, że nigdy nie znała swojej rodzicielki. W pewnym momencie poznała sekret Rory'ego i świat jej się zawalił. Super wykreowana bohaterka, czasami myślałam, że jestem jak ona. Na wierzchu pełna energii, a w środku nie wie czego chce i broni się przed wszystkimi by nikt jej nie skrzywdził. 

Książka zasługuje na szczególną pochwę, ponieważ autorka "Dziwna i taki jeden" poruszyła temat, który był i jest trudny w dzisiejszym świecie. Nie potrafiłabym tak wspaniale napisać książki o temacie tabu. Nie chce was okłamywać, ale myślę, że ocena 8/10 jest odpowiednia. Obniżyłam o te 2 stopnie, ponieważ myślałam, że fabuła będzie bardziej energiczna i będzie się coś działo.

Podsumowując, książka godna uwagi waszej i nie tylko. Będę dobrej myśli aby pozycja wydawnicza wam się spodobała tak samo jak mi. Lula jak i Rory byli świetnymi bohaterami i trudno mi było się rozstawać z tą książką. Oby więcej takich książek o tak trudnych tematach.

 Dziękuję wam bardzo za uwagę i liczę na to, że podoba wam się forma dodawania regularnie postów. Wtedy będzie wiedzieli gdzie, o której i w jaki dzień do mnie przychodzicie. Do kolejnego robaczki :) 


Dziękuję bardzo wydawnictwu YA za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki 



4 komentarze:

  1. Chętnie sięgam po książki, które poruszają ważne tematy. Myślę, że za jakiś czas sięgnę po tę pozycję. ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. O! Książka leży na mojej półce. Myślę, że przy okazji po nią sięgnę!

    OdpowiedzUsuń
  3. Nie wiem czy już nie wyrosłam z takich książek, ale może w wolnej chwili :)

    OdpowiedzUsuń

Copyright © 2016 Okularnica czyta , Blogger